Waarom je IP65-verwarmers steeds kapotgaan (en hoe je het daadwerkelijk kunt oplossen)
Er is een klein geheim over IP65-verwarmers: het verwarmingselement is zelden het probleem. Het gaat meestal om de verbinding tussen de draden.
Denk er eens over na: je hebt een warmer die veel warmte produceert, maar deze bevindt zich in een vochtige of stoffige omgeving. Vocht vindt altijd een weg naar binnen. Het dringt door tot op die verbindingspunt, waar het wordt blootgesteld aan extreme hitte. Hierdoor vindt snel oxidatie plaats. Goedkope afsluitingen kunnen dit niet aan. Ze barsten, de isolatie brandt door en uiteindelijk hebt u een kapotte warmer en een kortsluiting.
Het geheim van een goede afsluiting
Velen gebruiken gewone siliconenlijm. Dat werkt niet – in ieder geval niet voor lang.
Wij doen het anders. We gebruiken een meervoudige afsluitingsprocedure om water buiten te houden. Het belangrijkste is om harsen te gebruiken die bestand zijn tegen hoge temperaturen en die dezelfde snelheid hebben als het kwarts- of metalen behuizing.
Waarom is dat belangrijk? Omdat als de hars sneller uitzet dan het behuizing, deze zich zal scheiden. Er ontstaat dan een piepkleine opening – nauwelijks zichtbaar – maar dit is voldoende voor water om naar binnen te komen. En zodra dat gebeurt, is de schakeling verwoest.
Het gaat om de “overgangszone”
Je kunt geen gewone waterdichte laag op de warmer aanbrengen en denken dat het klaar is.
Om echt IP65-certificering te krijgen, heeft u een vacuümafgesloten of precisiegemodelleerde afsluiting nodig. Deze moet bestand zijn tegen enorme temperatuurschommelingen, keer op keer.
We besteden veel tijd aan de overgangszone: de plek waar de flexibele draden in contact komen met het harde deel van de warmer. Hier komt al het stress samen. Als het materiaal niet soepel van hard naar zacht kan veranderen, raken de draden uitgeput. Na een paar honderd cycli breken ze. Simpel gezegd.
Vinden van het juiste evenwicht
Je kunt de warmer ook niet gewoon goed afsluiten en denken dat het klaar is.
Als de afsluiting te stug is, zal de druk in de warmer toenemen naarmate deze warmer wordt. Dit kan ertoe leiden dat het glas- of keramische behuizing barst door thermische schokken. Het is een kwestie van evenwicht. De materialen moeten een beetje kunnen “ademen”.
Wanneer je deze verwarmers installeert, zorg er dan voor dat er voldoende ruimte is. Laat de hitte niet vastzitten rondom de plek waar de draden uitkomen. Anders creëer je alleen maar problemen.